پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۸۷

کی شود کآن خاتم دولت تو را بر کف رسد

مژده ملک سلیمان باز بر آصف رسد

اختیاری من ندارم پادشاهی حکم کن

آن چه از بهر دلم بر خاطر اشرف رسد

خوش تماشا می‌کنم قتل رقیبان را ز تو

کی بود کز خنجرت بی‌مصرفی مصرف رسد

آب شمشیرت گواراتر بود بر جان من

در بهشتم گر ز حوری جرعه‌ قرقف رسد

بس که دل افروخته از شعله عشق توام

روز محشر بر خلایق زآتش او تف رسد

عالمی چون زهره می‌رقصند از روی نشاط

هر کجا در بزم عشرت دست تو بر دف رسد

فخر خواهد کرد خاقان در میان کشتگان

کشتگانت چون به محشر هر طرف صف صف رسد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹از زلف کمندی قد رعنای تو دارد
  2. شمارهٔ ۹۰دادم از دست دادگر باشد
  3. شمارهٔ ۹۱ای کاشکی روز ازل کردی مرا قربان خود
  4. شمارهٔ ۹۲این پری کیست که در منظر خاقان آمد
  5. شمارهٔ ۹۳کسی به وادی عشق تو رهنمون آید
  6. شمارهٔ ۹۴مارا به وصلت تا به کی امروز و فردا بگذرد
  7. شمارهٔ ۹۵از رشک گل رخ تو ای یار
  8. شمارهٔ ۹۶ناز از بت دل‌نواز خوش‌تر
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.