شمارهٔ ۱۴
چون مورد بود سبز گهی موی من همه
دردا که بنشست بر آن موی سبز بشم
ادامه‌ی ابیات پراکنده
- شمارهٔ ۱۶میغ چون ترکی آشفته که تیر اندازد
- شمارهٔ ۱۷ماده گاوان پاده‌اش هر یک
- شمارهٔ ۱۸ز ناگه بار پیری بر من افتاد
- شمارهٔ ۱۹آب گلفهشنگ گشته از فسردن ای شگفت
- شمارهٔ ۲۰روا نبود که با این فضل و دانش
- شمارهٔ ۲۱تو شب آیی نهان بوی همه روز
- شمارهٔ ۲۲اگر با من دگر کاوی خوری ناگه
- شمارهٔ ۲۳من ز آغالشت نترسم هیچ
درباره‌ی فرالاوی
ابوعبدالله محمد بن موسی شناخته شده به فَرالاوی شاعر ایرانی همدوره با شهید بلخی است. رودکی از او و شهید یکجا چنین یاد می‌کند:شاعر شهید و شهره فرالاوی واین دیگران به جمله همه راوی اشعار او به کوشش آقای مجید امام‌وردی به نقل از کتابهای اشعار پراکندهٔ شعرای فارسی زبان به کوشش ژیلبر لازار و همچنین شرح احوال و اشع...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.