شمارهٔ ۱۶
میغ چون ترکی آشفته که تیر اندازد
برق تیر است مر او را مگر و رخش کمان
ادامه‌ی ابیات پراکنده
- شمارهٔ ۱۸ز ناگه بار پیری بر من افتاد
- شمارهٔ ۱۹آب گلفهشنگ گشته از فسردن ای شگفت
- شمارهٔ ۲۰روا نبود که با این فضل و دانش
- شمارهٔ ۲۱تو شب آیی نهان بوی همه روز
- شمارهٔ ۲۲اگر با من دگر کاوی خوری ناگه
- شمارهٔ ۲۳من ز آغالشت نترسم هیچ
- شمارهٔ ۲۴ای بر همه قحبگان گیتی سرجیک
- شمارهٔ ۲۵ - از مثنوی به بحر متقارببه تن بر یکی ژنده‌ای از پتو
درباره‌ی فرالاوی
ابوعبدالله محمد بن موسی شناخته شده به فَرالاوی شاعر ایرانی همدوره با شهید بلخی است. رودکی از او و شهید یکجا چنین یاد می‌کند:شاعر شهید و شهره فرالاوی واین دیگران به جمله همه راوی اشعار او به کوشش آقای مجید امام‌وردی به نقل از کتابهای اشعار پراکندهٔ شعرای فارسی زبان به کوشش ژیلبر لازار و همچنین شرح احوال و اشع...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.