پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۶

غیر خوناب نیابند به جان و دل ما

گوییا عشق به خون کرد مخمر گل ما

از ره عشق گذشتن نشد ای پیر طریق

تا که شد کوی خرابات مغان منزل ما

مشکل ما همه باشد ز خمار ای ساقی

جز به یک رطل گران حل نشود مشکل ما

گرچه در دیر گداییم ولی گاه نشاط

ره نیابند شهان بر طرف محفل ما

حاصل عمر شد ای مغبچه باده فروش

وجه می بود که قبول تو فتد حاصل ما

تیر دلدوز بهر دل زنی ای قاتل مست

ناوکی چند نگه دار برای دل ما

فانی امید چنان است که در وادی عشق

مسکن قافله سالار بود محفل ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸به کشف حال دوران نیست جام جم هوس ما را
  2. شمارهٔ ۹گل رویت که ظاهر گشته رنگ یاسمین او را
  3. شمارهٔ ۱۰ - تتبع خواجه حافظگر آن ترک خطایی نوش سازد جام صهبا را
  4. شمارهٔ ۱۱ - تتبع امیر خسرو در طور خواجه حافظکی به چشم آرم لباس و مسند شاهانه را
  5. شمارهٔ ۱۲ - تتبع مخدومی جامیاز تغار می چنان نوشم شراب ناب را
  6. شمارهٔ ۱۳ - تتبع مخدومی نوراسوزی‌ام ، تا برفروزی رویِ آتشناک را
  7. شمارهٔ ۱۴ - تتبع حضرت مخدومیای از بهار حسن تو بر چهره‌ام گلزارها
  8. شمارهٔ ۱۵ - تتبع مخدومیبی‌روی تو شد تیره از اشک مرا شب‌ها
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.