پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲ - تتبع خواجه در طور سعدی

ز روی بستر شاهی به بین گهی ما را

به زیر پهلو خار و به زیر سر خارا

چو لب به عشوه گزی دست اگر نهم بر دل

بگو چه چاره کنم جان ناشکیبا را؟

حدیث وصل ترا بر زبان اگر نآرم

ز سر چگونه برون آرم این تمنا را

ز کوی او که روی ای ملک به سوی بهشت

چرا ز دست دهی این چنین تماشا را؟

نگر به میکده راکع سبوی باده به دوش

ز دوش آنکه نه انداختی مصلا را

چو خواهد از پی حسن تو زهد مشاطه

بآفتاب کشد زحمت از پی آرا را

به سعدی است قدم بر قدم زده فانی

که پی دو فهم نگردد خیال دانا را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴ - تتبع یار عزیزای ز آتش می در گل روی تو اثرها
  2. شمارهٔ ۲۵ - در طور خواجهدر جام جم بریز شراب مغانه را
  3. شمارهٔ ۲۶ - تتبع مولانا شاهیشبنم که هوا ریخت به گل‌ها و سمن‌ها
  4. شمارهٔ ۲۷ - جواب خود گویدزهی به خار مژه صد هزار زار ترا
  5. شمارهٔ ۲۸ - مخترعبعد عمری کافکند گردون به کوی او مرا
  6. شمارهٔ ۲۹ - تتبع میر سهیلیدل کز غمت آرام نباشد برم او را
  7. شمارهٔ ۳۰ - تتبع میروه که در وقت گلم زان گل رخسار جدا
  8. شمارهٔ ۳۱ - تتبع شیخهرگه از تب زرد یابم گلعذار خویش را
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.