پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۵ - تتبع خواجه

علی الصباح مغان قفل دیر باز کنید

دو جام باعث گفتار اهل راز کنید

گر گر اهل زهد و ریا بگذرند معاذالله

به وقت نکته ز نامحرم احتراز کنید

نیاز ما ز شما کشتن است ای خوبان

ز غمزه خواه شما قتل و خواه ناز کنید

بابروی بت خود سجده کرده جان دادم

اگر برآیدتان این چنین نماز کنید

چو جلوه گر شود ای اهل روضه طوبی را

فدای قامت آن سرو سرفراز کنید

چو عاشق آمده فانی به گاه کشتن خلق

میان مجرم و بی جرم امتیاز کنید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۷ - در طور مخدومیاز غم یک شب که در هجرش دلم زاری کشید
  2. شمارهٔ ۱۶۸ - مخترعساقی ما که به گردش می گلفام افکند
  3. شمارهٔ ۱۶۹ - تتبع میر در طور خواجهخوش آن رندی که بهر باده در دیر مغان افتد
  4. شمارهٔ ۱۷۰ - تتبع میر در طور خواجهچه عکس ساقی خورشیدوش در ساغرم افتد
  5. شمارهٔ ۱۷۱ - در طور شیخکس نخل ناز چون قدت ای سیمبر ندید
  6. شمارهٔ ۱۷۲ - مخترعجان بخشد ار ساقی می گلرنگ در جام افکند
  7. شمارهٔ ۱۷۳ - در طور میرمه آتش پرستم آتش اندر جان غمکش زد
  8. شمارهٔ ۱۷۴ - تتبع میر خسرویاران که یک‌یک از من بیدل جدا شدند
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.