پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

رباعیات

شمارهٔ ۴

در لوح عدم نهان بود نقش وجود

چینی، حبشی هر آنچه در امکان بود

خورشید قدم برآمد از اوج شهود

ماهیت هر یکی جدا باز نمود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶روزیکه فلک بکشت ما داس نهد
  2. شمارهٔ ۷آنم که نه آب در دلم جسته نه تاب
  3. شمارهٔ ۸ای با همه در میان وادی با همه یار
  4. شمارهٔ ۹تا جان ترا فنا میسر نشود
  5. شمارهٔ ۱۰آن قوم که اسرار ازل بنهفتند
  6. شمارهٔ ۱۱وقتست که رنگریزی تاک کنند
  7. شمارهٔ ۱۲منت که رسیدیم بکام دل ازو
  8. شمارهٔ ۱۳ساقی قدحی که از میان خواهم رفت
همه‌ی رباعیات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.