پرش به محتوای اصلی
میرزاده عشقی میرزاده عشقی

مقطعات

شمارهٔ ۱۶ - افتخار شاعر

سوگند به مردی، ار پی زر گردم

نامردم اگر، ز گفته ام برگردم!

خوانند مرا همسر قارون و روچلد

گر زآنکه کلانترین توانگر گردم

بگذار، ادیب بی بضاعت باشم

با سعدی و شکسپیر، همسر گردم

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۸ - لزوم انقلاباین ملک، یک انقلاب می خواهد و بس
  2. شمارهٔ ۱۹ - مناعت طبعمرا اگر زر و سیم و ثروت دنیا؟
  3. شمارهٔ ۲۰ - نام نیکمن این پیری! جوانی را نخواهم
  4. شمارهٔ ۲۱ - نمایندگان ریاکاررند شیادی که دارایی وی
همه‌ی مقطعات ←

میرزاده عشقی درباره‌ی میرزاده عشقی

سیدمحمدرضا کردستانی معروف به میرزاده عشقی (زادهٔ ۲۰ آذر ۱۲۷۳ در همدان – ترور در ۱۲ تیر ۱۳۰۳ در تهران) شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و نمایشنامه‌نویس ایرانی دوره مشروطیّت و مدیر نشریهٔ قرن بیستم بود. وی با وجود طول عمر کوتاهش از جمله مهم‌ترین شاعران عصر مشروطه به‌شمار می‌رود که از عنصر هویت ملی در جهت ایجاد انگیزه و آگاهی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.