پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۸

این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر

ناکرده دمی بر در دلدار گذر

جانا، بنشین و ماتم خود می‌دار

کان رفت که آید ز تو کاری دیگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۰اندیشهٔ عشقت دم سرد آرد بار
  2. رباعی شمارهٔ ۸۱در واقعهٔ مشکل ایام نگر
  3. رباعی شمارهٔ ۸۲ای در طلب تو عالمی در شر و شور
  4. رباعی شمارهٔ ۸۳اندر همه عمر خود شبی وقت نماز
  5. رباعی شمارهٔ ۸۴دل ز آرزوی تو بی‌قرار است هنوز
  6. رباعی شمارهٔ ۸۵بیزار شد از من شکسته همه کس
  7. رباعی شمارهٔ ۸۶ای دل، سر و کار با کریم است، مترس
  8. رباعی شمارهٔ ۸۷ای دل، قلم نقش معما می‌باش
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.