پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

رباعیات

شمارهٔ ۱۸

فریاد مرا زاین فلک آینه‌گون

کز خاک به چرخ برکشد مشتی دون

ما منتظران روزگاریم کنون

تا خود فلک از پرده چه آرد بیرون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰در دیده سرشک چیست سیل غم او
  2. شمارهٔ ۲۱شب گشت چو روزم از رخ فرخ تو
  3. شمارهٔ ۲۲صد رنگ به صد حیله برآمیخته‌ای
  4. شمارهٔ ۲۳هر روز بپویی ای بت سلسله‌موی
همه‌ی رباعیات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.