عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۷
گر چشم شکسته دارد آن طرفه صنم
سری است که من دانم و داند او هم
بوسی ز لبش خواسته بودم به جواب
یک چشمش گفت لا یکی گفت نعم
عمادی شهریاری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۹دردی که مرا زآن رخ نیکوست ببین
- شمارهٔ ۲۰در دیده سرشک چیست سیل غم او
- شمارهٔ ۲۱شب گشت چو روزم از رخ فرخ تو
- شمارهٔ ۲۲صد رنگ به صد حیله برآمیخته‌ای
- شمارهٔ ۲۳هر روز بپویی ای بت سلسله‌موی
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.