پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۳

ایدل غم این عالم فانی هیچست

وین یکدوسه روزه زندگانی هیچست

بگذار جهانرا و مپندار کسیست

کاحوال وی ار نیک بدانی هیچست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵ایدل همه عمرت این تبهکاری چیست
  2. شمارهٔ ۵۶ایدل اگر آسایش جانت هوس است
  3. شمارهٔ ۵۷افسوس که رفت عمر و حاصل هیچ است
  4. شمارهٔ ۵۸آنکس که دلم بدو تولا کردست
  5. شمارهٔ ۵۹ایعشوه دهان ترک شما کردم و رفت
  6. شمارهٔ ۶۰از حکم ازل بهیچ رو مهرب نیست
  7. شمارهٔ ۶۱ایدل بدو نیک اینجهانی هیچست
  8. شمارهٔ ۶۲از تاب جگر دوش روانم میسوخت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.