پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۷

بربود مرا پسته تو خواب از چشم

وافشاند سرشک همچو عناب از چشم

ماننده شمعم از هوای رخ تو

کز آتش دل میچکدم آب از چشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۹در صورت اگر چه غیر اغیار نه ایم
  2. شمارهٔ ۵۲۰از اهل زمانه مرد بیغم مائیم
  3. شمارهٔ ۵۲۱عاشق که باو دوست بنازد مائیم
  4. شمارهٔ ۵۲۲گه رنگ رخت ز عارض گل طلبیم
  5. شمارهٔ ۵۲۳شد دعوی دوستی در ایام حرام
  6. شمارهٔ ۵۲۴ایگل مشو از بلبل خوشگوی نهان
  7. شمارهٔ ۵۲۵ایدل طلب وصل دلارام مکن
  8. شمارهٔ ۵۲۶آنکس که بدو بود دلم نازستان
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.