پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۲۴

ایگل مشو از بلبل خوشگوی نهان

آخر چه کنی از گل خود روی نهان

شمعی تو و پروانه جانسوز منم

کی شمع ز پروانه کند روی نهان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲۶آنکس که بدو بود دلم نازستان
  2. شمارهٔ ۵۲۷ای از تو جهان برون تو بیرون ز جهان
  3. شمارهٔ ۵۲۸ای ابن یمین چند ز می پیمودن
  4. شمارهٔ ۵۲۹ای گشته جهان ز نور رایت روشن
  5. شمارهٔ ۵۳۰ای زاده خاطر من از تاب و توان
  6. شمارهٔ ۵۳۱از بهر نشاط و طرب ای ابن یمین
  7. شمارهٔ ۵۳۲ای عاجز از ادراک کمال تو گمان
  8. شمارهٔ ۵۳۳اسبی که بمن داد امیر میران
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.