پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨۶۶

مرا در خفیه دی میگفت یاری

که بینم شاه را از تو غباری

چه گفتی باز گو تا هست باقی

در آن حضرت مجال اعتذاری

بدو گفتم که تا اکنون جز اخلاص

بحمدالله نکردم هیچ کاری

ولی گفتم ازو لایق نباشد

پس از پیری شدن توزیع خواری

خصوصا در زمان شهریاری

کریمی نامجوئی کامکاری

چو باد مهرگانی زر فشانی

چو ابر نوبهاری در نثاری

چه نقصانست در مالش و گر هست

کجا شد همت عالیش باری

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨۶٨منم آنکه در مدحتت طبع من
  2. شمارهٔ ٨۶٩من شنیدم که از ره شفقت
  3. شمارهٔ ٨٧٠منم آنکس که در اشعار عذبم
  4. شمارهٔ ٨٧١من اندر کسب اسباب فضائل
  5. شمارهٔ ٨٧٢من و نفس نفیس و فقر و فاقه
  6. شمارهٔ ٨٧٣مرا گفتند جمعی مهربانان
  7. شمارهٔ ٨٧۴مزن دم در آنچت گزیرست ازان
  8. شمارهٔ ٨٧۵مرا مبشر فرخنده فال خوش خبری
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.