پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧۶۶

فخر دین و ملک معنی ای ز نور رای تو

رهروان عالم علوی هدایت یافته

عقل اول دست تدبیر ترا در کار ملک

چون ید بیضای موسی با کفایت یافته

مفتی رأی جهان آرای تو در مشکلات

هر جوابی را که گفته صد روایت یافته

صاحبا گویا نئی آگه که هست ابن یمین

هر دم از دوران گردون صد نکایت یافته

بر دل پر درد خویش از حادثات روزگار

دور غم را چون تسلسل بی نهایت یافته

چون زتاب آفتاب حادثات ایمن شدست

آنکه هست از سایه لطفت حمایت یافته

پس چرا باید که باشد با نکو ذاتی تو

بنده بد حالی خود بیحد و غایت یافته

از سرم دست عنایت در حوادث بر مدار

ای ز تو اهل هنر دائم عنایت یافته

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧۶٨گفتم دلا توئیکه همه عمر بوده ئی
  2. شمارهٔ ٧۶٩گر حال نیک خواهی فرزند را همیشه
  3. شمارهٔ ٧٧٠منت خدایرا که مرا داد خاطری
  4. شمارهٔ ٧٧١میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها
  5. شمارهٔ ٧٧٢مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم
  6. شمارهٔ ٧٧٣میار فخر باستاد و شیخ و جد و پدر
  7. شمارهٔ ٧٧۴مرا دو بال بکردار مرغ اگر بودی
  8. شمارهٔ ٧٧۵من نخواهم خرید کبر کسی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.