پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧۶۵

فریومد آنمقام کزین پیش خسروان

بودند با هم از پی آن در مطاعنه

مصری چو خلد جامع اهل صفا ولیک

بودی عزیز او شده مشتی فراعنه

هریک بدانمثابه که با مادرش پدر

کردی برای صحت اصلش ملاعنه

رفتند آنگروه که در هیچ دعوئی

معنی نداشتند چو لفظ جغاعنه

زین پس دمی بر آر بکام دل اندرو

وارسته از خباثت مشتی ملاعنه

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧۶٧کاتب اینحروف ابن یمین
  2. شمارهٔ ٧۶٨گفتم دلا توئیکه همه عمر بوده ئی
  3. شمارهٔ ٧۶٩گر حال نیک خواهی فرزند را همیشه
  4. شمارهٔ ٧٧٠منت خدایرا که مرا داد خاطری
  5. شمارهٔ ٧٧١میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها
  6. شمارهٔ ٧٧٢مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم
  7. شمارهٔ ٧٧٣میار فخر باستاد و شیخ و جد و پدر
  8. شمارهٔ ٧٧۴مرا دو بال بکردار مرغ اگر بودی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.