پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧٣۵

هر که از طاعت بسیار در افتاد بعجب

چون عزازیل شود مستحق لعن و تفو

گر ته طاعت ما را که گنه چاک ز دست

سهل باشد کندش تو بیک لحظه رفو

هر گناهی که کند بنده خداوندش اگر

نکند عفو مر او را نتوان گفت عفو

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧٣٧اندرین ایام هر کو همچو فرزین کژ رواست
  2. شمارهٔ ٧٣٨ای کریمی که مادر ارکان
  3. شمارهٔ ٧٣٩ای نسیمی ز لبت معجزه روح‌الله
  4. شمارهٔ ٧۴٠ای صبا از بخت نیک ار اتفاق افتد ترا
  5. شمارهٔ ٧۴١ای فلکقدری که دایم بر بساط حضرتت
  6. شمارهٔ ٧۴٢ای تو هر نقش که با خویش مصور کرده
  7. شمارهٔ ٧۴٣ای نسیم سپیده دم بگذر
  8. شمارهٔ ٧۴۴افتخار آل یاسین سید سادات عصر
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.