ابن یمین
شمارهٔ ٧٣۴
ندیدم من از آدمی هیچکس
که اخلاق او جمله باشد نکو
هنرمند را اینقدر بس بود
که گویند اینست و بس عیب او
ابن یمین
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ٧٣۶الهی بهنگام پیری مرا
- شمارهٔ ٧٣٧اندرین ایام هر کو همچو فرزین کژ رواست
- شمارهٔ ٧٣٨ای کریمی که مادر ارکان
- شمارهٔ ٧٣٩ای نسیمی ز لبت معجزه روح‌الله
- شمارهٔ ٧۴٠ای صبا از بخت نیک ار اتفاق افتد ترا
- شمارهٔ ٧۴١ای فلکقدری که دایم بر بساط حضرتت
- شمارهٔ ٧۴٢ای تو هر نقش که با خویش مصور کرده
- شمارهٔ ٧۴٣ای نسیم سپیده دم بگذر
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.