پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧٢٠

چه کنی با فلک عتاب که من

نیک بد حال گشتم از فن تو

گر خموشی چو باز پیشه کنی

دست شاهان بود نشیمن تو

ور بر آری خروش چون بلبل

هست زندان تنگ مسکن تو

رو که گردون فراغتی دارد

از بلند و ز پست کردن تو

هم ز خود بین اگر فتد روزی

طوق یا غل ذل بگردن تو

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧٢٢حبذا باغ و راغ علیا باد
  2. شمارهٔ ٧٢٣دو قرص نان اگر از گندم است اگر از جو
  3. شمارهٔ ٧٢۴ز آتش مجمر ار کشم دودی
  4. شمارهٔ ٧٢۵سحرگه که در گوش گردون فتاد
  5. شمارهٔ ٧٢۶کردم سئوال از کرم خواجه حاجتی
  6. شمارهٔ ٧٢٧که میرود بجناب رفیع آصف عهد
  7. شمارهٔ ٧٢٨گر به منت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه
  8. شمارهٔ ٧٢٩گر بدانی فریب دنیی دون
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.