پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧١٩

پدری با پسر بشفقت گفت

که پسندیده دار عادت و خو

راحت نفس اگر همیخواهی

بیشتر از نصیب خویش مجو

تا نپرسند دم مزن بسخن

و آنچه گوئی بجز صواب مگو

کر رسیدن بمقصدت هوس است

راه کان مستقیم نیست مپو

بطمع در خطر میفت و مکن

رشته غم بدست آز دو تو

که نخواهد همیشه باز آید

بسلامت ز چشمه سار سبو

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧٢١چرخ دولابیست پنداری جهان
  2. شمارهٔ ٧٢٢حبذا باغ و راغ علیا باد
  3. شمارهٔ ٧٢٣دو قرص نان اگر از گندم است اگر از جو
  4. شمارهٔ ٧٢۴ز آتش مجمر ار کشم دودی
  5. شمارهٔ ٧٢۵سحرگه که در گوش گردون فتاد
  6. شمارهٔ ٧٢۶کردم سئوال از کرم خواجه حاجتی
  7. شمارهٔ ٧٢٧که میرود بجناب رفیع آصف عهد
  8. شمارهٔ ٧٢٨گر به منت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.