پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶۵٣

ای خداوندی که اندر دفع فاقه جود تو

آن اثر دارد که اندر دفع صرصر پوستین

بنده‌ای کز مهر تو بودست دائم پشت گرم

چون روا داری که سرما افتدش در پوستین

باد دی‌ماهی به صد سختیش خواهد کند پوست

زآن سبب کش نیست الا پوست در بر پوستین

گر نپوشی پوستینش می‌نگردد پشت گرم

تا بپوشد از بره خورشید خاور پوستین

پوستینی هست از اقبالت ولی با بنده نیست

چون من اینجایم چو سودم جای دیگر پوستین

گرچه شیر بیشه فضلم ولی از باد دی

این زمانم هست چون روباه در خور پوستین

بنده را دریاب تا عمری بپایی در خوشی

ماه‌های آن فزون از موی‌ها بر پوستین

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۵۵با گوی گفت چو کان کای در هوای وصلت
  2. شمارهٔ ۶۵۶بنزد زبده ایام قدوه الحکما
  3. شمارهٔ ۶۵٧بحق چار محمد بعز چار علی
  4. شمارهٔ ۶۵٨بدرگاه عماد دولت و دین
  5. شمارهٔ ۶۵٩بر تو پاشم ز بحر دانش خویش
  6. شمارهٔ ۶۶٠بنظم با تو بگویم بنای مصدر را
  7. شمارهٔ ۶۶١بچنگ شیر تن خویش را رها کردن
  8. شمارهٔ ۶۶٢پیام من که رساند چنانکه میگویم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.