پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵۴۴

ای برادر هیچ اگر داری ز حال خود خبر

پس چرا باید که باشد یکدمت پروای قال

در تو حد کوش و وقت خویشرا ضایع مکن

ا ز تکثر می نیاید هیچ حاصل جز ملال

آنچه داری گر بر آن افزون کنی نقصان تست

و آنچه دانی گر بیفزائی بر آن یابی کمال

عقل کارآگاه کو را میبرازد سروری

حیف باشد گر کنی از بهر مالش پایمال

مال اگر ز ابن یمین مایل بغیری شد چه شد

گفته ام با دل که از بهر منال ایدل منال

مال را زآغاز فطرت در طبیعت هست میل

واضع اسماش گوئی بهر این گفته‌ست مال

کی بمعشوقی که هر دم عاشق او دیگریست

ملتفت گردند از عین بصیرت اهل حال

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۴۶با خبر باش که دنیا گذرانست ایدل
  2. شمارهٔ ۵۴٧بتابی رخ ایدل ز مال و منال
  3. شمارهٔ ۵۴٨بر من سپهر کرده نعیم جهان حرام
  4. شمارهٔ ۵۴٩تهتک در سخن گفتن زیانست
  5. شمارهٔ ۵۵٠تو بدی میکنی و میخواهی
  6. شمارهٔ ۵۵١چه باشد ای نفس خرم نسیم شمال
  7. شمارهٔ ۵۵٢دلا ز وقت بد خود جزع مکن ز نهار
  8. شمارهٔ ۵۵٣دیدم پریر ساده غلام بخارئیی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.