پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵٣۵

دختران ضمیر ابن یمین

همه چستند و چابک و چالاک

در پس پرده طبیعت خویش

آنچنانشان بپروریدم پاک

که اگر هم بدست نامحرم

افکندشان فلک ندارم باک

ببلاغت رسیده اند و کفو

نیست شوئی و من ازین غمناک

ور بدین خواجگان که کفو نیند

میدهمشان ز شومی افلاک

بره و رسم جاهلیتشان

کرده باشم بزندکی در خاک

حال ابناء روزگار اینست

نیتم نیست بعد ازین الاک

نزنم دم بشعر تا بزیم

جز باطرای خواجه لولاک

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵٣٧زهی ابله کسی کز بهر مرده
  2. شمارهٔ ۵٣٨رسم کرم مجو ز بخیلان روزگار
  3. شمارهٔ ۵٣٩مرد ثابت قدم آنست که از جا نرود
  4. شمارهٔ ۵۴٠ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمند
  5. شمارهٔ ۵۴١اگر چه صبر مفتاح نجاتست
  6. شمارهٔ ۵۴٢ای افضل زمانه که در عرصه زمین
  7. شمارهٔ ۵۴٣ای ابن یمین جهان نیرزد
  8. شمارهٔ ۵۴۴ای برادر هیچ اگر داری ز حال خود خبر
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.