پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴٨۵

بستم احرام آستانه شاه

بامید سخاوت عامش

ز آنکه مشهور بود در عالم

صیت انعام و ذکر اکرامش

خود نهادند پیش من کاری

که بود نام بد سرانجامش

من گرفتم ز فقر بپذیرم

آنچه در ننگ افکند نامش

همت شه رضا چگونه دهد

که ز توزیع باشد انعامش

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴٨٧بر تو خوانم ز دفتر اخلاق
  2. شمارهٔ ۴٨٨چو با دشمنت فرصتی دست داد
  3. شمارهٔ ۴٨٩چه طالع است مرا یا رب ایدل قلاش
  4. شمارهٔ ۴٩٠حبذا شهر علائیه و شهرستانش
  5. شمارهٔ ۴٩١خسروا بنده را اجازت ده
  6. شمارهٔ ۴٩٢دشمن خُرد را حقیر مدار
  7. شمارهٔ ۴٩٣دوش دیدم ماه را مانند پیکی تیز رو
  8. شمارهٔ ۴٩۴دوری در آمدست که راضی نمیشود
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.