پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴٧٠

خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من

هرگز به دم کسی نزنی پیش کس نفس

زیرا که با تو کس نکند ماجرا از آنک

بهر چه یاد می نکنی پیش من ز کس

و آنکس که شهره گشت ببد گفت دیگران

کس را بصحبتش نبود در جهان هوس

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴٧٢دوش خرد گفت بروح القدس
  2. شمارهٔ ۴٧٣ز اقتضای دور گردون گر پدید آید ترا
  3. شمارهٔ ۴٧۴سعی در تنقیص قدر خویش کرد
  4. شمارهٔ ۴٧۵صاحبا چون یمین دولت و دین
  5. شمارهٔ ۴٧۶گر کسی از روزگار اکنون شکایت می‌کند
  6. شمارهٔ ۴٧٧مدتی شعر بهر گونه که آمد گفتم
  7. شمارهٔ ۴٧٨کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر
  8. شمارهٔ ۴٧٩هرکه را همتِ بلند بُوَد
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.