پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴٧٢

دوش خرد گفت بروح القدس

کز تو سؤالم همه اینست و بس

کاهل سخن را چو تو دانی بحق

راست بگو تا که گزین است و بس

گفت کنون قدوه اهل سخن

طبع خوش ابن یمین است و بس

اوست که در مجلس روحانیان

گفته او صدر نشین است و بس

عذب مبین نیست بجز شعر او

شعر همین عذب مبین است و بس

عیب وی اینست که در باب او

دور فلک بر سر کین است و بس

آنکه خلاصش دهد از کین او

مهر شه روی زمین است و بس

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴٧۴سعی در تنقیص قدر خویش کرد
  2. شمارهٔ ۴٧۵صاحبا چون یمین دولت و دین
  3. شمارهٔ ۴٧۶گر کسی از روزگار اکنون شکایت می‌کند
  4. شمارهٔ ۴٧٧مدتی شعر بهر گونه که آمد گفتم
  5. شمارهٔ ۴٧٨کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر
  6. شمارهٔ ۴٧٩هرکه را همتِ بلند بُوَد
  7. شمارهٔ ۴٨٠آن دل که داشتم ز وی آزادگی طمع
  8. شمارهٔ ۴٨١ای بسا فیلسوف کارآگاه
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.