پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴۴٧

کردگارا بعذاب ار چه که بس نزدیکم

از در مغفرت خویش مگردانم دور

ظلمت معصیتم نور و نوا برد ز کار

بکرم باز رسان از ظلماتم سوی نور

عفو و غفران چو هم از جمع صفاتست ترا

که بهنگام خود آیند یکایک بظهور

گر نبخشی گنه ما که ظلومیم و جهول

بچه دانند خلایق که عفوی و غفور

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۴٩کریم الدین تو آن پهلو نژادی
  2. شمارهٔ ۴۵٠منت ایزد را که باز افکند چتر شهریار
  3. شمارهٔ ۴۵١مجلس نوئین اعظم خسرو جمشید فر
  4. شمارهٔ ۴۵٢مرا نام اگر نیک و گر بد بود
  5. شمارهٔ ۴۵٣من نیم در بند افزونی طلب کردن ولی
  6. شمارهٔ ۴۵۴کریمان گر بدست راست بخشند
  7. شمارهٔ ۴۵۵هر که مدح اندرو اثر نکند
  8. شمارهٔ ۴۵۶نزد اهل زمانه از که و مه
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.