پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴۴۶

کسی خوش بر آید در این روزگار

که باشد بدستش یکی از سه کار

نخستین حکومت که آن منصبی است

کز آنجا گشاید بسی کار و بار

دوم کار سرهنگ تندست و تیز

که یکسان بود نزد او مور و مار

دگر کار از آن هر سه خواهند گیست

که خواهنده نندیشد از ننگ و عار

ز هر سو بدست آورد لوت و بوت

بشادی بر آرد زانده دمار

چو ابن یمین زین سه فرقه نبود

نشد لاجرم حاصل او را یسار

ز سستی اصحاب دولت کنون

بسختی بسر میبرد روزگار

سپهرا کفافی نخواهیش داد

ز هی بیحیائی ز خود شرم دار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۴٨کاری که لطف پای نهد در میان آن
  2. شمارهٔ ۴۴٩کریم الدین تو آن پهلو نژادی
  3. شمارهٔ ۴۵٠منت ایزد را که باز افکند چتر شهریار
  4. شمارهٔ ۴۵١مجلس نوئین اعظم خسرو جمشید فر
  5. شمارهٔ ۴۵٢مرا نام اگر نیک و گر بد بود
  6. شمارهٔ ۴۵٣من نیم در بند افزونی طلب کردن ولی
  7. شمارهٔ ۴۵۴کریمان گر بدست راست بخشند
  8. شمارهٔ ۴۵۵هر که مدح اندرو اثر نکند
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.