پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴٣۴

شکرها میکنم در این ایام

که تهیدست گشته ام چو چنار

ز آنکه چون گل اگر زرم بودی

دست گیتی مرا نهادی خار

بستدندی بصد شکنجه و چوب

بقیاس جماعت زر دار

من چنین گشتمی که اکنونم

مفلس و با هزار عیب و عوار

شکر ایزد بر آن همیگویم

که درین فترت و تغلب کار

گرچه اندک بضاعتم باری

سودم آمد شکنجه بسیار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴٣۶شکر نعمت ز کفر وا دارد
  2. شمارهٔ ۴٣٧صاحبا مدتیست تا کردم
  3. شمارهٔ ۴٣٨صاحبا بنده اگر جرمی کرد
  4. شمارهٔ ۴٣٩صاحب اعظم جلال ملک و دین یونس که باد
  5. شمارهٔ ۴۴٠صحبت نیکان بود مانند مشک
  6. شمارهٔ ۴۴١صاحب اعظم غیاث ملک و دین هندو کزو
  7. شمارهٔ ۴۴٢طبع انسانی بدان مفطور شد
  8. شمارهٔ ۴۴٣عمر تا کی چنین بریم سر
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.