پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٧٣

خرد را دوش میگفتم بخلوت

که ای بیدار دل پیر مجرد

که باشد کز می جود وی امروز

رخ اهل هنر گردد مورد

زبان بگشاد پیرکار و گفتا

علاء الدین و الدنیا محمد

سپهر حشمت و رفعت که دارد

بزیر پای همت فرق فرقد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٧۵خیمه بوالعجبی زد فلک شعبده باز
  2. شمارهٔ ٢٧۶خلعت شاه جهان بر شهریار شرق و غرب
  3. شمارهٔ ٢٧٧دی یکی گفت که در مجلس دستور جهان
  4. شمارهٔ ٢٧٨در باب من ز روی حسد یک دو نا شناس
  5. شمارهٔ ٢٧٩دو دوست با هم اگر یکدلند در همه حال
  6. شمارهٔ ٢٨٠دمی نمیگذرد کاین دل کباب مرا
  7. شمارهٔ ٢٨١دامن مرد کاهلی چو گرفت
  8. شمارهٔ ٢٨٢دشمنی دوسترویم افتادست
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.