پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١۵٢

گر چو سندان بود ترا دندان

چون کهن شد ز دردمندانست

در جوانی مرا چو سندان بود

آنچه دندان و وزن دندانست

وین زمانم که نوبت پیری است

ضعف دندان و وهن حمدانست

گر یکی ناتوان شود چه عجب

چند کارم کند نه سندانست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١۵۴گر مرا دور فلک کرد تهیدست چو سرو
  2. شمارهٔ ١۵۵گر جهانی ز دست تو برود
  3. شمارهٔ ١۵۶گر آسیای چرخ ترا آرد میکند
  4. شمارهٔ ١۵٧لاله را گفتم ای پری پیکر
  5. شمارهٔ ١۵٨ما بدوری فتاده ایم کنون
  6. شمارهٔ ١۵٩مرد آزاده در میان گروه
  7. شمارهٔ ١۶٠ما را شکایتیست ز گردون دون نواز
  8. شمارهٔ ١۶١مرد بیمار کاحتما نکند
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.