پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١٣۵

صاحبا گر چه از ضعیفی تن

می نیارم ببندگیت شتافت

لیک طبع چو آب و آتش من

میتواند بفکر موی شکافت

رشته در بازوی هنرمندان

ذهن وقاد من تواند تافت

لایق کسوت مدایح تو

دیبه خسروی توانم بافت

تربیت کن مرا که چرخ کهن

کم چو من نو سخن تواند یافت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١٣٧صحت و امن هست و وجه معاش
  2. شمارهٔ ١٣٨عالیجناب حضرت دستور شه نشان
  3. شمارهٔ ١٣٩عماد دولت و دین ای وزیر زاده ملک
  4. شمارهٔ ١۴٠فرزند خواجه در هنر از خواجه کمترست
  5. شمارهٔ ١۴١فخر آل مصطفی سید لطیف الدین توئی
  6. شمارهٔ ١۴٢فاقه را کرده باشد استقبال
  7. شمارهٔ ١۴٣فرزند و نور دیده من ایکه در سخن
  8. شمارهٔ ١۴۴فرهاد خویش کرد مرا ماه چهره ئی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.