پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ٧٨ - ایضاً

أخلائی أنبئکم جمیعا

بان الله فعال لماشا

چو خواهد گشت واقع امر محتوم

چه در غربت چه در مأوی و منشا

مکن شادی گرت گیتی به کامست

مخور غم گر بود کارت تراشا

چو گردانست گردون از میانه

کناری گیر و خوش میکن تماشا

مکن جز اهل معنی را تواضع

که خوش گفت آنکه کرد این بیت انشا

و لست یواضع الا الیکم

و اما غیر کم کلا و حاشا

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.