پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۵

ای کرده همچو نرگس خوشخواب خواب خوش

بر گل کشیده از خط مشکین نقاب خوش

کتّابیان دور قمر خوش نبشته اند

بر گرد عارض تو ز عنبر کتاب خوش

در چشمه ی عُذوبه ی لعلت نهفته اند

اندر سواد ظلمت زلف تو آب خوش

دوش از عتاب چشم تو کردم شکایتی

چشمت به غمزه گفت مرنج از عتاب خوش

چشم خراب کار تو کارم خراب کرد

خوش وقت آن خراب که باشد خراب خوش

ابن حسام ساقی دور الست ریخت

اندر مذاق جان تو جام شراب خوش

طبعم در این مقاله شکر ریخت تا مگر

طوطی مقالتی بنویسد جواب خوش

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۷به وقت فصل بهار از چمن مکن اعراض
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۸بر گل ترا که گفت ز سنبل برار خط
  3. غزل شمارهٔ ۱۰۹دل به ره باز نیامد به فسون وعّاظ
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۰تا شمعِ جمالِ تو برافروخت به مَجمَع
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۱بی تو حرامست تماشای باغ
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۲غمزهٔ تیز ترا سینهٔ من شد هدف
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۳به وقت گل چو به کف برنهی شراب رحیق
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۴الا یا ساقی البَزم الحَقیق
همه‌ی غزلیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.