شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۹ما را نه خراسان نه عراق است مراد
2. شمارهٔ ۲۰غم با لطف تو شادمانی گردد
3. شمارهٔ ۲۱شمع ار چه من داغ جدایی دارد
4. شمارهٔ ۲۲عشق است که لذت جوانی ببرد
5. شمارهٔ ۲۳هر دم ز وجود خود ملالم گیرد
6. شمارهٔ ۲۴آن را که دل از عشق پر آتش باشد
7. شمارهٔ ۲۵حاشا که دلم از تو جدا داند شد
8. شمارهٔ ۲۶با روی تو روی کفر و ایمان بنماند