پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۵۱

ساغرم بی‌ تو داغ می ‌گردد

نقش پای چراغ می‌گردد

لاله‌سان هرگلی که می کارم

آشیان کلاغ می‌گردد

دور این بزم رنگ‌گردانی‌ست

ششجهت یک ایاغ می‌گردد

خلق آسودل در عدم عمریست

به وداع فراغ می‌گردد

در بساطی که من طرب دارم

مطربش بانگ زاغ می‌گردد

من اگر سر ز خاک بردارم

نقش پا بیدماغ می‌گردد

شرر کاغذ است فرصت عیش

می‌پرد رنگ و باغ می‌گردد

منع پرواز از تپش مکنید

سوختن بی‌چراغ می‌گردد

همچو عنقا کجا روم بیدل

گم شدن هم سراغ می‌گردد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۵۳ز انداز نگاهت فتنه برق آهنگ می‌ گردد
  2. غزل شمارهٔ ۹۵۴به اندک شوخیی بنیاد تمکین‌کنده می‌گردد
  3. غزل شمارهٔ ۹۵۵ادب سازیم بر ما کیست تمهید صدا بندد
  4. غزل شمارهٔ ۹۵۶تا کاتب ایجادم نقش من و ما بندد
  5. غزل شمارهٔ ۹۵۷هوس تا چند بر دل تهمت هر خشک و تر بندد
  6. غزل شمارهٔ ۹۵۸گره به رشتهٔ نفس خوش آن‌که نبندد
  7. غزل شمارهٔ ۹۵۹باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد
  8. غزل شمارهٔ ۹۶۰به یادت‌گردش رنگم به هرجا بار می‌بندد
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.