پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۰۳

ز چاک سینه آهی می‌نو‌بسم

کتانم حرف ماهی می‌نویسم

محبت نامه پردازست امروز

شرار برگ کاهی می‌نویسم

سرا پا دردم از مطلب مپرسید

به مکتوب آه آهی می‌نویسم

به رنگ سایه مشق دیگرم نیست

همین روز سیاهی می‌نویسم

غبار انتظار کیست اشکم

که هر سطری به راهی می‌نویسم

سواد نقطهٔ موهوم روشن

به تحقیق اشتباهی می‌نویسم

رسایی نیست سطر رشتهٔ عجز

ز بس خاکم‌ گیاهی می‌نویسم

گناه دیگر اظهار تحیر

اگر عذر گناهی می‌نویسم

نیاز آیینهٔ اسرار نازست

شکستم کجکلاهی می‌نویسم

هجوم لغزش هوشست خط نیست

به رغم جاده راهی می‌نویسم

دو عالم نسخهٔ حیرت سوادست

به هر صورت نگاهی می‌نویسم

ز دل نقش امیدی جلوگر نیست

بر این آیینه آهی می‌نویسم

چو صبحم صفحه بی‌نقشست بیدل

شکست رنگ‌ گاهی می‌نویسم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۲۰۵بی روی تو گر گریه به اندازه‌ کند چشم
  2. غزل شمارهٔ ۲۲۰۶تا دفتر حیرت ز رخش تازه کند چشم
  3. غزل شمارهٔ ۲۲۰۷تا جلوه‌ات پر افشاند از آشیانهٔ چشم
  4. غزل شمارهٔ ۲۲۰۸تا می ز جام همت بد مست می‌کشم
  5. غزل شمارهٔ ۲۲۰۹چون شمع زحمتی که به شبگیر می‌کشم
  6. غزل شمارهٔ ۲۲۱۰تیغ آهی بر صف اندوه امکان می‌کشم
  7. غزل شمارهٔ ۲۲۱۱به عرض جوهر طاقت درین محیط خموشم
  8. غزل شمارهٔ ۲۲۱۲جنون از بس قیامت ریخت بر آیینهٔ هوشم
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.