پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۵۳

حاشاکه مرا طعن‌کسان بر سقط آرد

چون خامه قط تازه خورد حسن خط آرد

داغ است دل ساده زتشنیع تکلف

بر مهمله‌ها خرده‌گسرفتن نقط آرد

ما عجزپرستان همه‌تن خط جبینیم

کم مشمر اگر سایه سجودی فقط آرد

کیفیت تحقیق ز خامش‌نفسان پرس

ماهی مگر اینجا خبر از قعر شط آرد

عمری‌ست‌که ما منتظران چشم به راهیم

تا قاصد امید زحسبنش چه خط آرد

تقلید تری می‌کشد از دعوی تحقیق

کشتی چه خیال‌ست که پرواز بط آرد

بیدل حذر از خیره‌سری کز رگ گردن

بر صحت هر حرف چو لکنت غلط آرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۵۵من و حسنی‌که هرجا یادش از دل سر برون آرد
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۵۶نگاهت جوش صد میخانه از ساغر برون آرد
  3. غزل شمارهٔ ۱۰۵۷احتیاجی که سر مرد به خم می‌آرد
  4. غزل شمارهٔ ۱۰۵۸در احتیاج نتوان بر سفله التجا برد
  5. غزل شمارهٔ ۱۰۵۹خاکستری نماند ز ما تا هوا برد
  6. غزل شمارهٔ ۱۰۶۰ناموس عالم عین اندیشهٔ سوا برد
  7. غزل شمارهٔ ۱۰۶۱هیهات دم بازپسین عرض ادب برد
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۶۲احتیاجم خجلت از احباب برد
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.