مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۸
به خدایی که بر میان قلم
از برای سخن کمر بسته است
که مرا از نهیت فرقت تو
دل پراکنده و جگر خسته است
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۰نیکویی کن شها که در عالم
- شمارهٔ ۱۱زهی شکسته رواق سپهر نیلی را
- شمارهٔ ۱۲سپهر قدرا در قبضه کفایت تست
- شمارهٔ ۱۳ای آنکه لطیفه های طبعت
- شمارهٔ ۱۴صدرا! بدان خدای که مرغ ثناش را
- شمارهٔ ۱۵شاها بدان خدای که در دست قدرتش
- شمارهٔ ۱۶خسروا! یک روزه عزم خدمتت
- شمارهٔ ۱۷کرم پناه جهان عز دین تویی که ز تو
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.