پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

مثنویات

شمارهٔ ۴۳ - تطبیق ماه‌ها با برج‌ها به زبان فارسی و اسلوب شعری

ماه فروردین جهان گردد جوان

برهٔ بریان نهد منعم به خوان

کشت گیرد مایه در اردیبهشت

گاو فارغ می‌شود ازکارکشت

باغ در خرداد رنگین‌تر شود

بوی گل تا برج دو پیکر شود

شاخ میوه چون کمان گردد به تیر

رقص خرچنگی کند چرخ اثیر

اوج گیرد در مه مرداد، روز

شیرجوش آید به پستان تموز

ماه شهریور شود گلگشت‌، کل

خوشهٔ انگورگردد چون عسل

مهربان گردد جهان در ماه مهر

روز و شب گردند یک‌ میزان‌ به چهر

ابر آبستن به آبان می‌شود

کژدم اندر لانه پنهان می‌شود

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۴۵ - انسان و جنگشبی لب فروبسته بودم ز حرف
  2. شمارهٔ ۴۶ - به یاد عشقیشبی‌چشم کیوان ز فکرت نخفت
  3. شمارهٔ ۴۷ - کلبه بینوا!به زیر درختان بی‌برگ و بر
  4. شمارهٔ ۴۸ - خانهٔ آهنیکی پادشا خانه‌زآهن بساخت
  5. شمارهٔ ۴۹ - انسان و جهان بزرگبه نام برازندهٔ نام‌ها
  6. شمارهٔ ۵۰ - گل پیشرسبه ماه سفندار یک ‌سال شید
  7. شمارهٔ ۵۱ - عروسی شکوفهبه شاخ شکوفه بتابید شید
  8. شمارهٔ ۵۲ - یاران سه گانه‌:‌یکی از بزرگان سه تن داشت یار
همه‌ی مثنویات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.