پرش به محتوای اصلی
آذر بیگدلی آذر بیگدلی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۲

گفتی: ز رخم چرا نظر پوشیدی؟!

هنگام سخن زبان بخود دزدیدی!

پندار که کردم نگهی، رنجیدی!

انگار که گفتم سخنی، نشنیدی!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۴رویی که کله ز مه رباید داری!
  2. شمارهٔ ۱۷۵دارم ز فراق ماه مهر افروزی
  3. شمارهٔ ۱۷۶من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
  4. شمارهٔ ۱۷۷وقت است ز هر سو شکفد روی گلی
  5. شمارهٔ ۱۷۸ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
  6. شمارهٔ ۱۷۹خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی
  7. شمارهٔ ۱۸۰آذر! که چو من مانده جدا از وطنی!
  8. شمارهٔ ۱۸۱من بیتو دریده هر نفس پیرهنی
همه‌ی رباعیات ←

آذر بیگدلی درباره‌ی آذر بیگدلی

حاج لطفعلی بیگ شاملو (زادهٔ ۱۱۳۴ هجری قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۱۹۵ هجری قمری در قم) متخلص به «آذر» و معروف به «آذر بِیگدلی»شاعر و صاحب تذکرهٔ آتشکدهٔ آذر در شرح حال شعرا است که آن را در طی ۳۰ سال به نام کریم خان زند گردآوری و تألیف کرده‌است. وی در ایّام کودکی او به سبب بروز فتنهٔ محمود افغان خانواده‌اش به ناچار از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.