پرش به محتوای اصلی
آذر بیگدلی آذر بیگدلی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۴

رویی که کله ز مه رباید داری!

مویی که به لاله مشک ساید داری!

بویی که سر نافه گشاید داری!

آری، جز رحم هر چه باید داری!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۶من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
  2. شمارهٔ ۱۷۷وقت است ز هر سو شکفد روی گلی
  3. شمارهٔ ۱۷۸ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
  4. شمارهٔ ۱۷۹خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی
  5. شمارهٔ ۱۸۰آذر! که چو من مانده جدا از وطنی!
  6. شمارهٔ ۱۸۱من بیتو دریده هر نفس پیرهنی
  7. شمارهٔ ۱۸۲فردا چو بنامه ی سیاهم بینی
  8. شمارهٔ ۱۸۳با کس سخنان ناپسندیده مگوی!
همه‌ی رباعیات ←

آذر بیگدلی درباره‌ی آذر بیگدلی

حاج لطفعلی بیگ شاملو (زادهٔ ۱۱۳۴ هجری قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۱۹۵ هجری قمری در قم) متخلص به «آذر» و معروف به «آذر بِیگدلی»شاعر و صاحب تذکرهٔ آتشکدهٔ آذر در شرح حال شعرا است که آن را در طی ۳۰ سال به نام کریم خان زند گردآوری و تألیف کرده‌است. وی در ایّام کودکی او به سبب بروز فتنهٔ محمود افغان خانواده‌اش به ناچار از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.