پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش دوم

بخش ۳ - الحكایة ‌و التمثیل

کشتئی آورد در دریا شکست

تختهٔ زان جمله بر بالا نشست

گربه و موشی بر آن تخته بماند

کارشان با یکدگر پخته بماند

نه ز گربه بیم بود آن موش را

نه بموش آهنگ آن مغشوش را

هر دو تن از هول دریا ای عجب

در تحیر باز مانده خشک لب

زهرهٔ جنبش نه و یارای سیر

هر دو بیخود گشته نه عین و نه غیر

در قیامت نیز این غوغا بود

یعنی آنجا نه تو و نه ما بود

هیبت این راه کار مشکلست

صد جهان زین سهم پرخون دلست

هرکه او نزدیک تر حیران ترست

کار دوران پارهٔ آسان ترست

ادامه‌ی بخش دوم

  1. بخش ۵ - الحكایة ‌و التمثیلداشت آن سلطان که محمودست نام
  2. بخش ۶ - الحكایة ‌و التمثیلگفت روزی شبلی افتاده کار
  3. بخش ۷ - الحكایة ‌و التمثیلسوی آن دیوانه شد مردی عزیز
  4. بخش ۸ - الحكایة ‌و التمثیلبود مجنونی بغایت گرسنه
  5. بخش ۹ - الحكایة ‌و التمثیلخواجه‌ای در شهر ما دیوانه شد
همه‌ی بخش دوم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.