پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۸فانی شده، تا بود، مشوّش نشود
  2. شمارهٔ ۹عاشق ز کسی نکاهد و نفزاید
  3. شمارهٔ ۱۰چندین امل تو ای دل غافل چیست
  4. شمارهٔ ۱۱تا کی گردی ای دل غمناک به خون
  5. شمارهٔ ۱۲ای دل همگی خویش در جانان باز
  6. شمارهٔ ۱۳هم راه تن و هم ره جان او گیرد
  7. شمارهٔ ۱۴گر در هیچی مایهٔ شادی و بقاست
  8. شمارهٔ ۱۵دلشاد مشو ز وصل اگر در طربی
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.