پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۱۲ای دل همگی خویش در جانان باز
  2. شمارهٔ ۱۳هم راه تن و هم ره جان او گیرد
  3. شمارهٔ ۱۴گر در هیچی مایهٔ شادی و بقاست
  4. شمارهٔ ۱۵دلشاد مشو ز وصل اگر در طربی
  5. شمارهٔ ۱۶مرد آن باشد که هر نفس پاکتر است
  6. شمارهٔ ۱۷آن بهٔ که زخود کرانه بینی خود را
  7. شمارهٔ ۱۸گر مرد رهی ز ننگ خود پاک بباش
  8. شمارهٔ ۱۹تا چند به خود درنگری چندینی
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.