شمارهٔ ۴

ادامه‌ی باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

1. شمارهٔ ۶گر بر در آفتاب روشن باشم
2. شمارهٔ ۷عشقش به وجود متّهم کرد تو را
3. شمارهٔ ۸این هر دو جهان عکس کمالی پندار
4. شمارهٔ ۹بگذر ز حس و خیال،‌ای طالب حال
5. شمارهٔ ۱۰هر دل که به توحید ز درویشان است
6. شمارهٔ ۱۱ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو
7. شمارهٔ ۱۲چون محرم هم نفس نهای، تو چه کنی
8. شمارهٔ ۱۳شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی