پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

  1. شمارهٔ ۷۹شمع آمد و گفت: سوز پروانه جداست
  2. شمارهٔ ۸۰شمع آمد و گفت: کشته بنشینم نیز
  3. شمارهٔ ۸۱شمع آمد و گفت: زخم خوردم بر سر
  4. شمارهٔ ۸۲شمع آمد و گفت: کشتهٔ هر روزم
  5. شمارهٔ ۸۳شمع آمد و گفت: دولتم دوری بود
  6. شمارهٔ ۸۴شمع آمد و گفت: چون گرفتم کم خویش
  7. شمارهٔ ۸۵شمع آمد و گفت: دوربین باید بود
  8. شمارهٔ ۸۶شمع آمد و گفت: دائماً در سفرم
همه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.