پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

  1. شمارهٔ ۳شمع آمد و گفت: جان فشان آمدهام
  2. شمارهٔ ۴شمع آمد و گفت: جانِ من میسوزد
  3. شمارهٔ ۵شمع آمد و گفت: این چه عذاب است مرا
  4. شمارهٔ ۶شمع آمد و گفت: تا تنم زنده بود
  5. شمارهٔ ۷شمع آمد و گفت: آمده جانم به لب است
  6. شمارهٔ ۸شمع آمد و گفت: از تنِ سرکشِ خویش
  7. شمارهٔ ۹شمع آمد و گفت: من به صد جان نرهم
  8. شمارهٔ ۱۰شمع آمد و گفت: شخصم آغشته که بود
همه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.