پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۷گه عشق توام چو شمع گرینده کند
  2. شمارهٔ ۸در عشق تو از نفع و ضرر نندیشم
  3. شمارهٔ ۹جان روی دل افروزِ تُرا باید داشت
  4. شمارهٔ ۱۰دل شمع تو شد به یک نفس مرده شود
  5. شمارهٔ ۱۱تن جز به هوای تو قدم مینزند
  6. شمارهٔ ۱۲ای جان و دلم به جان و دل مولایت
  7. شمارهٔ ۱۳بر خویش بسی چو شمع بگریسته‌ام
  8. شمارهٔ ۱۴کارم که چو زلف تو مشوش دارم
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.